Anak Epilogue - Freddie Aguilar (弗雷迪·阿吉拉尔)
Nung isilang ka mundong ito
Laking tuwa ng magulang mo
At ang kamay nila ang iyong ilaw
At ang ang nanay at tatay mo
Di malaman ang gagawin
Minamasdan pati pagtulog mo
At sa gabiy napupuyat ang iyong nanay
Sa pagtimpla nang gatas mo
At sa umaga namay kalong ka ng iyong
Amang tuwang-tuwa sayo
Ngayon nga ay malaki ka na
At nais moy maging malaya
Di man sila payag walang magagawa
Ikaw nga ay biglang nagbago
Naging matigas ang iyong ulo
At ang payo nilay sinuway mo
Di mo man lang inisip na ang kanilang
Ginagaway para sayo
Pagkat ang nais moy masunod ang layaw mo
Di mo sila pinapansin
Nagdaan pa ang mga araw at ang
Landas moy naligaw
Ikaw ay nalulong sa masamang bisyo
At ang una mong nilapitan ang iyong
Inang lumuluha at ang tanong
Anak bat ka nakaganyan
At ang iyong mga matay bigla lumuha
Nang di mo napapansin
Pagsisisi ang sa isip mo t nalaman mong
Ikay nagkamali
Pagsisisi ang sa isip mo t nalaman mong
Ikay nagkamali
Kahapon ay nilimot mo
Pati ang masamang bisyo
Laking pasalamat ng magulang mo
Ikaw nga ay tuluyang nagbago
Natagpuan ang sarili
Galaw ng isip mo matuwid na
Patuloy ang takbo nang araw
At ikawy natutong umibig
Hindi naglaon at ipinasya
Mong lumagay ka na sa tahimik
Pagka-binata moy natapos na
Malapit ka na maging ama
Kaya lalong nagsikap ng husto
Dumating ang iyong hinihintay
Sinilang ang panganay mo
Parang langit ang iyong nadama
Ngayon anak alam mo na
Kung anong pakiramdam ng maging isang ama
Ganyan din ang nadarama ng iyong
Amat ina nang ikaw ay makita
Ngayon iyong naramdaman
Ngayon iyong naranasan
Ngayon iyong maiintindihan
Tama pala ang iyong ina
Tama pala ang iyong ama
Ngayon hindi ka na magtataka
Hindi pala birong maging magulang
O ngayon iyong dinaranas
Hindi pala birong maging magulang
O ngayon iyong dinaranas
Hindi pala birong maging magulang
O ngayon iyong dinaranas
